Zlodowacenie Warty a budownictowo

Zlodowacenie warty/Warthanian jest, według współczesnego stanu badań, przedostatnim zlodowaceniem plejstoceńskim w Europie. Sprawa maksymalnego zasięgu lądolodu warciańskiego na Wyżynie Łódzkiej i obszarach sąsiednich jest do dziś przedmiotem szerokiej dyskusji. Większość autorów badań uważają, że teren, na którym znajduje się sołectwo Inowłódz, nie pokrywał lądolód wieku warciańskiego. Należą do nich m. in. Galon, Roszkówna, Różycki, Mojski. Jednak Ruszczyńska- Szejnach (1966) wskazywała, że zasięg stadiału warty należy prowadzić znacznie dalej na południe- aż po okolice Tomaszowa Mazowieckiego. Według wyników badań Baranieckiej i Trzmiela wynika, iż lądolód warciański objął cały badany przez nich obszar, aż do linii Tomaszów Mazowiecki- Inowłódz- Stanisławów-Prosna, i dotarł, co najmniej do osi doliny Pilicy. Zwraca uwagę fakt, że w obrębie działu wodnego górnej Rawki i Pilicy, a więc w strefie przyjmowanej kiedyś za maksymalny zasięg stadiału warty w tym rejonie, po obu stronach w szerokich pasach terenu występuje w warunkach przypowierzchniowych pokład gliny zwałowej warciańskiej o jednolitych cechach litologicznych, podobnej miąższości i identycznym stosunku do sąsiadujących osadów. Zlodowacenie w tym rejonie wpłynęło z całą pewnością na rzeźbę terenu, która ma bezpośredni wpływ na budownictwo. Nikt nie buduje domów na niepewnym podłożu, np. na takim, które może oznaczać możliwe osuwiska.

Dodaj komentarz